مثل آخرای پاییز رنگ و بوی غم گرفتم

خودمو دست تو دادم تورو از خودم گرفتم…

بعد تو تو بغل کی بغضمو خالی کنم

حال بی تو بودنامو جز خود تو من به کی حالی کنم

قلبم جونم هم قد این تنها شدن نیست…

هستم اما این زنده بودن حق من نیست

رفتی دیدم من دیگه رویایی ندارم

حتی زیر سقف خودم جایی ندارم…

چقدر روزای بعد رفتنت سنگین

برف کی بی وقفه داره رو سرم میشینه

صورتم جنگل بارون زده تو پاییز…

سیل برگام اگه داره تو خودم میریزه